FECR SURESİ VE TÜRKÇE MEALİ

0

89/FECR-1: Vel fecr(fecri). (Meâlleri Kıyasla)

Fecr vaktine andolsun.

 

89/FECR-2: Ve leyâlin aşr(aşrın). (Meâlleri Kıyasla)

Ve on geceye.

 

89/FECR-3: Veş şef’ı vel vetr(vetri). (Meâlleri Kıyasla)

Ve çift olana ve tek olana.

 

89/FECR-4: Vel leyli izâ yesr(yesri). (Meâlleri Kıyasla)

Ve geçip gideceği zaman geceye (andolsun).

 

89/FECR-5: Hel fî zâlike kasemun lizî hicr(hicrin). (Meâlleri Kıyasla)

Bunlarda akıl sahipleri için bir kasem yok mu?

 

89/FECR-6: E lem tere keyfe feale rabbuke bi âd(âdin). (Meâlleri Kıyasla)

Rabbinin Ad kavmini nasıl yaptığını görmedin mi?

 

89/FECR-7: İreme zâtil ımâd(ımâdi). (Meâlleri Kıyasla)

Sütunlara sahip İrem Şehri’ne.

 

89/FECR-8: Elletî lem yuhlak misluhâ fîl bilâd(bilâdi). (Meâlleri Kıyasla)

O (İrem Şehri) ki, beldeler (ülkeler) içinde onun bir eşi yaratılmadı.

 

89/FECR-9: Ve semûdelleziyne câbûssahre bil vâd(vâdi). (Meâlleri Kıyasla)

Ve vadilerde kayaları oyan Semud’a (kavmine).

 

89/FECR-10: Ve fir avne zîl evtâd(evtâdi). (Meâlleri Kıyasla)

Ve kazıklar sahibi firavuna (neler yaptı).

 

89/FECR-11: Ellezîne tagav fîl bilâd(bilâdi). (Meâlleri Kıyasla)

Onlar ki beldelerde (ülkelerde) azgınlık yaptılar.

 

89/FECR-12: Fe ekserû fîhel fesâd(fesâde). (Meâlleri Kıyasla)

Böylece orada fesadı çoğalttılar.

 

89/FECR-13: Fe sabbe aleyhim rabbuke sevta azâb(azâbin). (Meâlleri Kıyasla)

Bundan dolayı Rabbin onları azap kamçısı ile kamçıladı.

 

89/FECR-14: İnne rabbeke le bil mirsâd(mirsâdi). (Meâlleri Kıyasla)

Muhakkak ki senin Rabbin elbette gözleyendir.

 

89/FECR-15: Fe emmel insânu izâ mebtelâhu rabbuhu fe ekremehu ve na’amehu fe yekûlu rabbî ekremen(ekremeni). (Meâlleri Kıyasla)

Fakat insan, ne zaman Rabbi onu imtihan edip, böylece ona ikram eder ve onu ni’metlendirirse, o zaman: “Rabbim bana ikram etti.” der.

 

89/FECR-16: Ve emmâ izâ mebtelâhu fe kadere aleyhi rızkahu fe yekûlu rabbî ehânen(ehâneni). (Meâlleri Kıyasla)

Ve fakat, ne zaman onu imtihan edip, böylece onun rızkını ölçülü verirse (daraltırsa), o zaman: “Rabbim bana ihanet etti.” der.

 

89/FECR-17: Kellâ bel lâ tukrimûnel yetîm(yetîme). (Meâlleri Kıyasla)

Hayır, bilâkis siz yetime ikram etmiyorsunuz.

 

89/FECR-18: Ve lâ tehâddûne alâ taâmil miskîn(miskîni). (Meâlleri Kıyasla)

Ve yoksulları doyurma konusunda birbirinizi teşvik etmiyorsunuz.

 

89/FECR-19: Ve te’kulûnet turâse eklen lemmâ(lemmen). (Meâlleri Kıyasla)

Ve size bırakılan mirası hırslı bir yeyişle yiyorsunuz.

 

89/FECR-20: Ve tuhıbbûnel mâle hubben cemmâ(cemmen). (Meâlleri Kıyasla)

Ve malı aşırı bir sevgiyle seviyorsunuz.

 

89/FECR-21: Kellâ izâ dukketil ardu dekken dekkâ(dekken). (Meâlleri Kıyasla)

Hayır, arz, paramparça parçalanıp dağıldığı zaman.

 

89/FECR-22: Ve câe rabbuke vel meleku saffen saffâ(saffen). (Meâlleri Kıyasla)

Ve Rabbin geldiği ve melekler saf saf olduğu zaman.

 

89/FECR-23: Ve cîe yevmeizin bi cehenneme yevmeizin yetezekkerul insânu ve ennâ lehuz zikrâ. (Meâlleri Kıyasla)

Ve o gün (izin günü) cehennem getirilmiştir. İnsan o gün (izin günü) tezekkür eder (düşünüp, hatırlar) ve bu zikrin (bu hatırlamanın) ona nasıl (faydası) olur ki?

 

89/FECR-24: Yekûlu yâ leytenî kaddemtu li hayâtî. (Meâlleri Kıyasla)

“Keşke ben hayatım için (yaşarken güzel ameller) takdim etseydim.” der.

 

89/FECR-25: Fe yevmeizin lâ yuazzibu azâbehû ehad(ehadun). (Meâlleri Kıyasla)

Artık o izin günü, kimse O’nun (Allah’ın) azabı gibi azaplandıramaz.

 

89/FECR-26: Ve lâ yûsiku ve sâkahû ehad(ehadun). (Meâlleri Kıyasla)

Ve kimse O’nun bağladığı gibi bağlayamaz.

 

89/FECR-27: Yâ eyyetuhân nefsul mutmainnetu. (Meâlleri Kıyasla)

Ey mutmain olan nefs!

 

89/FECR-28: İrciî ilâ rabbiki râdıyeten mardıyyeten. (Meâlleri Kıyasla)

Rabbine dön (Allah’tan) razı olarak ve Allah’ın rızasını kazanmış olarak!

 

89/FECR-29: Fedhulî fî ibâdî. (Meâlleri Kıyasla)

(Ey fizik vücut!) O zaman, (nefsini tezkiye ettiğin ve ruhunu Allah’a ulaştırdığın zaman Bana kul olursun) kullarımın arasına gir.

 

89/FECR-30: Vedhulî cennetî. (Meâlleri Kıyasla)

Ve cennetime gir.

 

Yorum Yap